Ellerini tuttuğumda zamanın durması bir klişe değil, benim en büyük hakikatim. Bakışlarındaki o derin huzur, bana ait olduğum yeri hatırlatıyor. Sen benim sadece sevdiğim değil; bu dünyadaki rotam, sığındığım limanım ve en güzel gerçeğimsin. İyi ki varsın, iyi ki benimlesin.

Sana "gerçeğim" diyorum; çünkü seninleyken maskelerime ihtiyacım yok. Senin yanındayken sadece ben varım, en yalın ve en huzurlu halimle. Hayaller kurardım eskiden, ulaşılmaz ve uzak... Ama şimdi o hayallerin çok ötesindeyim. Çünkü sen, kurduğum tüm düşlerden daha sahici, daha sıcaksın.

Hayatın karmaşasında, yalanların ve sahte gülüşlerin arasında buldum seni. Herkes birer gölge gibi gelip geçerken, sen ayakları yere sağlam basan tek dayanağım oldun. Yarım kalan cümlelerimi tamamlayan, en karanlık gecelerimde sabahın olacağını müjdeleyen o sessiz güçsün.