Najstarszy dokument prozy polskiej. To teksty przeznaczone do wygłaszania, w których widać dbałość o rytm i retorykę.
(Daj, niech ja pomielę, a ty odpocznij) . Medieval napisy polskie
Zanim pojawiły się pełne zdania, polszczyzna istniała w dokumentach jako zbiór „napisów” nazw miejscowych i imion. Bulla gnieźnieńska , zwana „złotą bullą języka polskiego”, zawiera ich ponad 400. To dzięki nim wiemy, jak brzmiały dawne imiona (np. Radost , Miłowan ) i nazwy zawodów (np. cieśla , kuchary ). 3. Zabytki religijne: Kazania i Pieśni Najstarszy dokument prozy polskiej
Krótkie dopiski na marginesach łacińskich kodeksów. Polscy studenci i kopiści tłumaczyli sobie w ten sposób trudne łacińskie terminy, tworząc swoiste słowniki polsko-łacińskie. Zanim pojawiły się pełne zdania, polszczyzna istniała w
Często łacińskie, ale z polskimi nazwiskami i fundacjami.
Najsłynniejszym „napisem” w historii języka polskiego jest zdanie zapisane w Księdze henrykowskiej (kronice opactwa cystersów w Henrykowie):